1 Mart 2011
hissizleşmek
bilgisayarımın ekranında karlı bir manzara. kars... at arabasında giden bir adam. beyaz bir denizde sanki sonu olmayan. kafamın içindekileri atıp onun yerinde olmayı düşledim. beyaz bir denizin içinde; gök beyaz, yer beyaz bir tek o tezat bu uyuma. sanki ben işte buradayım der gibi... bende buradayım kendi beyazımın içinde nereye gittiğini bilmeden. sanki yuvarlanmak bu düşlemek. geçmişi düşlemek. neden insan zor anlarda geçmişe sığınır. yaşarken kıymetlisi olmayan geçmişe. haksızlık etmek istemiyorum. her anını kıymetli yaşadım geçmişin ama yazık ki zaman zaman aldanmışım.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
D-Ö-N-Ü-Ş-Ü-M
uzun yıllardır birden dönüşen insanlar izledim... hep ilginç gelmiştir, küçük kasabalardan çıkan büyük kentlerde kendilerini bulduğunu san...
-
kaybedenler kulübü. bilgisayarımın şarjı bitiyordu ödüm koptu bu moddan kopacağım ve yazamayacağım kelimelerimi diye. neyse korku yok. nih...
-
zarfa dokunmaya korktum. en son o dokunmuştu. bana verdiği son şeydi.almakta tereddüt etmiştim.ama aldım. ondan gelen herşeyi kabul ettiği...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder