tavandaki ampülün tavana tutunan kısmı yamuk öylece sırıtıyor. aydınlatıyor ama, yani bir anlamda işini görüyor.ondan beklenen kadar. biz de öyle değil miyiz? girip çıktığımız hayatlar; hayatlarımıza girip çıkanlar, kalanlar...
herkes bir işini, bir işimizi görüyor. böyle mi?
şiddetle reddediyorum.
hayatlarımıza sahip olduğumuz en çokta sahip çıktığımız insanları almalıyız, bırakın onlar öğretsin bize kalıp isteyip istemediklerini. kalmak istemeyenler için ise bir damla gözyaşına bile değmemeli...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
kaybedenler kulübü. bilgisayarımın şarjı bitiyordu ödüm koptu bu moddan kopacağım ve yazamayacağım kelimelerimi diye. neyse korku yok. nih...
-
zarfa dokunmaya korktum. en son o dokunmuştu. bana verdiği son şeydi.almakta tereddüt etmiştim.ama aldım. ondan gelen herşeyi kabul ettiği...
2 yorum:
gece olmuş. gece yazısı. başını yastığa koymak istemediğin zamanlar sokak lambaları çok uzak.
gece sokak lambaları içimi ısıtır
Yorum Gönder