sabah yine sabah

karışık, karmakarışık bir hayat
bilmedim ki hiç düzen nasıl sağlanır çünkü gerek yoktu çünkü bir yoldaşım vardı hayatı düzene koymama gerek bırakmayacak.
şimdi şaşkınca hayatın akışına tutunmaya çalışıyorum.
geceleri yalnızlık, koyu kopkoyu bir yalnızlık
içimi daraltan, ağlamaktan bile alıkoyan. ağlamaya başlayınca sanki hiç duramayacakmışım korkusu
ilişkimize  güvenmedin diyen adamın telefondaki sesi oysa ki bir süre önce tutkuyla koştuğu bir kadın var. hala var ve hep olacak
ben sevgimi sınırsız yaşadım, yaşıyorum ve yaşayacağım.
yalnızlığımı da...